Liefde is.............................elkaar wassen. Koe 125 loopt over van moederlijke gevoelens. Behalve een orenwasbeurt bij dochter Ronja, krijgt ook buurvrouw Droopy een uitgebreide behandeling. Koe 148 en Big Mama zijn altijd aan het harrewarren wie als eerste water mag drinken na het melken. Big Mama wint altijd........en daarna zijn ze weer de beste maatjes. Bij het laatste koppel hetzelfde verhaal. Nijltje kan met haar kop beuken wat ze wil, koe 139 drinkt altijd als eerste. Daarna wordt er druk aan elkaar gelebberd.
De onderlinge verstandhouding tussen de koeien, is iets dat ik boeiend vind. Vaak vraag ik me af, of ze familieleden herkennen. Er zijn een aantal moeders en dochters op stal, en toevallig staan ze op dit moment naast elkaar. De plaats van de koeien op de grup wordt bepaald door de datum van afkalven, en als er meerdere zijn die ongeveer dezelfde afkalfdatum hebben, is de tijdsduur van het melken van belang. Het melkstel dat wij via rails aan het dak van de stal, tussen de koeien hangen, is voor 2 koeien tegelijk. Omdat de ene koe in 3 minuten haar melk laat "schieten", en een ander in 7 minuten, probeer je dit op elkaar af te stemmen. Daarnaast speelt het karakter ook mee; een eigenzinnige koe zoals de moeder van Big Boy, kan niet overal naast staan. Zo wordt een paar keer per jaar, de stal opnieuw ingedeeld, en het verhuizen van koeien is 1 van de meest enerverende dingen. De koe is een gewoontedier met een ingenieuze ingebouwde klok, en ze houden niet van veranderingen, en al helemaal niet van een andere buurvrouw. Tot de rangorde bepaald is en ze aan elkaar gewend zijn, en dat gaat best wel snel.
Groot is mijn verrassing, als ik na de verhuizing een rondje door de stal loop, en op het bordje zie dat Hilde, die naast de The Queen staat, een dochter van haar is. Zouden ze elkaar herkennen? Misschien aan de lichaamsgeur! Johan denkt dat ze het niet van elkaar weten, dat ze familie zijn, wanneer ze elkaar wassen en ruzien bij het waterdrinken. Bij de andere dochters van The Queen, de 2-ling Hielke en Sietse, heb ik afgelopen najaar, buiten in de weide, nooit enige zusterlijke banden gezien. En dit geldt ook voor koe 125; haar dochter Ronja krijgt evenveel likjes als buurvrouw Droopy. Wij zullen nooit weten, wat de koe denkt en dat vind ik best wel jammer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten